Parafia św. Anny
w Kiczkach

"Historia Legionu zaczyna się w uroczystość Niep. Poczęcia N. M. P w 1995 r. Pierwsze spotkanie legionistek z kurii w naszej Parafii było bardzo owocne. Chętnych, którzy chcieli należeć do Legionu zgłosiło się ponad 20 osób. Pozostała potem tylko 1/3 z tej liczby. Czas był niewłaściwy - rekolekcje adwentowe, Boże Narodzenie, zima bardzo sroga, duże śniegi i mrozy to wszystko nie sprzyjało, by spotkania mogły odbywać się normalnie, nieraz przychodziły tylko dwie osoby. Tak naprawdę w pełni ok. 10 osób, rozpoczął swoją pracę Legion dopiero 27.04.1996 r." - tak o niełatwych początkach Legionu Maryi Matki Bożej Przedziwnej pisał w kronice parafialnej ks. Eugeniusz Lewandowski. Potem było coraz intensywniej i coraz bardziej aktywnie, a przy tym ochoczo, ofiarnie i z pokorą. Niejeden z proboszczów stwierdzał, że legionistki stały się filarem funkcjonowania parafii. Dość napisać, że w 2011 roku redaktor Hanna Dębska w tygodniku "Idziemy" określiła Legion Maryi mianem "najprężniej działającej grupy parafialnej".

Legionistki to Panie do wszystkiego. Ich rolą jest przede wszystkim apostolat wśród chorych i starszych osób samotnych: wsparcie modlitewne i materialne, niesienie pomocy i otaczanie opieką, dzielenie się sercem i chlebem. Na tym jednak nie koniec. Nie sposób pominąć całego szeregu innych działań, jak sprzątanie i dekorowanie kościoła na święta i uroczystości, odnawianie i dekoracja przydrożnych krzyży i kapliczek, przygotowanie ołtarzy na Boże Ciało, opieka nad bielankami, oprawa procesji i czuwanie nad ich przebiegiem, pomoc w przygotowaniach do rekolekcji i wizytacji, troska o bieliznę ołtarzową, zbiórki ofiar na kwiaty oraz na inne potrzeby kościoła, udział w zbiórkach ziemniaków oraz ofiar pieniężnych na potrzeby seminarium, organizacja pielgrzymek i kolonii dla dzieci, prace porządkowe na plebanii i w świątyni, przyrządzanie posiłków oraz przyjmowanie i obsługa gości na plebanii, prowadzenie kiosku parafialnego. Długo jeszcze można by tak wymieniać... Dziełem tych niezwykłych kobiet jest nawet jedna z kamiennych kapliczek różańcowych na placu przed kościołem!

W niedzielę 26 IV 2026, z racji pięknego jubileuszu 30-lecia istnienia Legionu Maryi, ks. proboszcz Andrzej Sulej celebrował uroczystą Sumę jako wyraz dziękczynienia za to wielkie dzieło, jednocześnie poprzez modlitwę zanosząc prośbę o Boże błogosławieństwo i opiekę Niepokalanej na dalsze lata dla żyjących, a dla zmarłych o radość wieczną.

Fotorelacja dzięki uprzejmości Tomasza Augustyniaka w dziale "galeria".

Kwiecień 2026 roku przyniósł naszej parafii kolejne inwestycje. Przed kaplicą na nowym cmentarzu została ułożona kostka brukowa ze starannie zakomponowanym centralnym punktem - miejscem osadzenia zabytkowego krzyża, który przy tej okazji został pomalowany. Brązowa powłoka ochronna zabezpiecza krzyż przed czynnikami atmosferycznymi nie odbierając mu dawnego wyrazu.

Kilka ujęć do obejrzenia w dziale "galeria".

Ambona. Element już niemalże zapomniany, pozostający niejako na uboczu. A jednak, jak czytamy we wprowadzeniu do Lekcjonarza Mszalnego: "We wnętrzu kościoła winno się znajdować miejsce podwyższone, stałe, dogodne i okazałe, odpowiadające godności słowa Bożego. Powinno jasno przypominać wiernym, że we Mszy świętej zostaje przygotowany tak stół słowa Bożego jak i stół Ciała Chrystusowego, winno wreszcie stanowić skuteczną pomoc dla wiernych w uważnym słuchaniu podczas Liturgii słowa." To nie tylko miejsce głoszenia Dobrej Nowiny sprzed epoki mikrofonów. To także świadek historii noszący odciski stóp kapłanów, sprawujących przed laty posługę duszpasterską w naszej parafii, których ustami wybmrzmiewało z tego miejsca Słowo Boże kierowane do naszych przodków, a Ci w duchu tego Słowa nas wychowywali. Ta właśnie ambona, pamiętająca jeszcze czasy początków istnienia naszej świątyni, odrestaurowana wróciła na należne jej miejsce dnia 9 IV 2026.

Łacińskie resurrectio znaczy zmartwychwstanie. Uroczystą procesją rezurekcyjną o brzasku dnia 5 IV 2026 tę radosną nowinę obwieściliśmy światu. Wybrzmiała ona przy akompaniamencie dzwonów i dzwonków, w asyście druhów Ochotniczych Straży Pożarnych ze sztandarami, pań z Kół Gospodyń Wiejskich z chorągwiami oraz licznie zgromadzonych parafian i gości. 

Fotorelacja dzięki uprzejmości Tomasza Augustyniaka w dziale "galeria".